Zelfliefde. Wat is dat nou eigenlijk?

Met Valentijnsdag in mijn achterhoofd vroeg ik mezelf van de week af: “Zelfliefde, wat is dat nou eigenlijk?” Het klinkt zo mooi en het is ook één van de belangrijkste boodschappen die ik met Drops of Heaven wil overbrengen. Maar als we het hebben over zelfliefde, spreken jij en ik dan wel dezelfde taal?

Ik heb er dus een weekje over gemijmerd en kom op vat vol tegenstrijdigheden in mezelf. Ik heb niet een eenduidig antwoord. Wel heb ik een paar verrassende inzichten opgedaan die me hebben geholpen om knopen door te hakken.

Zo kwam ik er achter dat liefde voor mezelf soms op het eerste gezicht tegenstrijdig lijkt met “iets voor een ander overhebben”. Net zoals de meeste vrouwen heb ik een “good girl” in me. Een versie van mezelf die enorm kan pleasen en het anderen naar de zin wil maken. Daarbij kan ik in bepaalde situaties gewoonweg vergeten om ff bij mezelf te checken of iets ook echt goed voelt voor mij. Dat voel ik dan soms pas veel later. Oeps. Ik zal je 2 voorbeelden geven die ik van de week tegenkwam:

Bijna iedere dag is er wel iemand (vaak iemand die ik amper ken) die mij een vraag stelt over hoe ik iets aanpak met Drops. “Waar koop jij je edelstenen?”, “Wie is jouw edelsmid?”, “Waar bestel jij je verpakkingen?”, “Ik wil dit ook gaan doen, vertel me al je tips”, en ga zo maar door. Tot voor kort gaf ik dan braaf antwoord. Want ja: ik heb die good girl in me en alles is liefde. Toch? Nou, nee. Ik voel steeds vaker dat mijn hart bij zo’n vraag gek voelt. Natuurlijk is het leuk als iemand interesse toont in wat en hoe ik dingen doe. En elkaar inspireren is mooi maar heeft ook zo zijn grenzen. Copy/paste voelt gewoon niet fijn. Ik ben soms dagen bezig met het vinden van een verpakking. Vandaag heb ik bijvoorbeeld meer dan 300 kilometer gereden op zoek naar een edelsteen voor de nieuwe Drops kettinkjes. Ik zie precies voor me hoe ze eruit komen te zien. Maar die heb ik nog niet kunnen vinden. En voor minder doe ik het niet. Want ik weet dat ik dan komend jaar blijf denken: “Jammer, dit is net niet wat ik voor ogen had” (Daar geen genoegen mee nemen, vind ik ook een vorm van zelfliefde). Die zoektocht is voor mij onderdeel van het avontuur van creëren. Ik geloof niet dat het lief is voor mezelf als ik mijn bedrijfsplan zomaar weg geef. En ik geloof ook niet dat een ander er uiteindelijk echt iets aan heeft. Dus ik ben gestopt met het prijsgeven van dit soort info. Zelfliefde to the max.

Een ander dingetje wat ik van de week in mezelf tegenkwam is bereikbaar zijn. Ik kan enorm genieten van gezelligheid. En tegelijkertijd kan ik ook zo genieten van alleen zijn. Zeker na een volle werkdag. Dan ga ik eerst lekker douchen om de dag van me af te spoelen. Kaarsjes aan, lekker muziekje op en rustig koken. Ik kan het heel gezellig hebben met mezelf. Als dan mijn telefoon gaat omdat een vriendin gezellig bij wil kletsen, heb ik daar niet altijd zin in. Tuurlijk, vaak vind ik het gezellig. Maar ik heb ook avonden dat ik gewoon lekker in mijn eigen bubbel wil cocoonen. Ook dat vind ik een vorm van zelfliefde.

Hoe doe jij dit? Ben jij je bewust van je zelfliefde keuzemomenten?

Het gaat mij bij zelfliefde trouwens niet alleen maar om kiezen voor wat voor mezelf goed voelt. Het gaat om zoveel meer. Mezelf zien voor wat en hoe ik ben. Met al mijn tegenstrijdigheden en gekkigheid. Zonder oordeel. Met al mijn gevoelens en emoties en daar ruimte aan geven. Kortom: mezelf mezelf laten zijn en zo de heelheid in mezelf ervaren.

En soms betekent zelfliefde dat ik mezelf een schop onder mijn kont geef. Omdat ik weet dat iets op de lange termijn goed voor me is, waar mijn korte termijnbrein geen trek in heeft:)

Wat is zelfliefde voor jou?

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.