Holistisch helen

Als kind kon ik al goed aanvoelen als er iemand in mijn omgeving ziek werd en zou gaan overlijden. Niet heel fijn om te weten als iemand nog vrolijk door het leven huppelt. Of als iemand bezig is met een chemo, te denken: “Wat heeft het voor zin, je gaat toch dood.” Jeetje, wat heb ik mezelf hiervoor gestraft. Toen ik klein was, dacht ik dat ik met dit soort gedachten het ongeluk over iemand af riep.

Zo wist ik dat mijn vader op zijn 61ste kanker zou krijgen. Naarmate die leeftijd dichterbij kwam, kreeg ik het benauwder. Ik wilde helemaal niet zo denken, zo meteen zou ik het nog over hem afroepen. Ik heb er zelfs eens een para psycholoog voor bezocht (Dat is iemand die mensen helpt met het omgaan met hun paranormale gevoelens). Volgens hem was ik bang om mensen kwijt te raken. Ik voelde in heel mijn lijf: “Nee, dat klopt niet. Hij krijgt kanker en ik weet niet hoe ik het kan voorkomen.”

Toen mijn vader 61 was, kreeg ik een droom waarin hij mij waarschuwde. En als ik bij mijn ouders thuis was, werd al mijn aandacht naar dat deel getrokken waar de disbalans zat. Oef, en wat dan? Ik maakte de afweging. Niets zeggen, met de kans dat hij later wel echt ziek blijkt te zijn. Of wel iets zeggen, met de kans iedereen de stuipen op het lijf te jagen terwijl er misschien niets aan de hand zou zijn. Maar wel met de kans dat hij er op tijd bij zou zijn als er wel iets zou zitten.

Met lood in mijn schoenen vertelde ik het hem. Ergens voelde hij dat het klopte, en ging naar de huisarts met dit verhaal. De huisarts kon niets vinden, maar besloot hem toch door de sturen naar het ziekenhuis. In zijn bloed werd niets gevonden. Er volgde nog een punctie (mooi he, dat die artsen doorzochten ondanks dat er geen medische alarmbellen afgingen). Er bleek heel klein iets te ontstaan van prostaatkanker. Er volgde een ingreep, bestraling was niet nodig omdat het nog zo klein was. Hoe fijn!

Een paar jaar later gaf ik mijn vader een massage. Mijn aandacht werd getrokken naar zijn maag. “Uuh, pap, ik denk dat je weer even langs de dokter moet.” Er bleek een bacterie te zitten, die kanker kan veroorzaken. Een geluk dat hij er weer zo snel bij was. Maar het zette me ook aan het denken.. Natuurlijk is het fantastisch dat we zoveel medisch kunnen oplossen.

Maar als je alleen de ziekte bestrijdt, wil dat niet zeggen dat je de oorzaak hebt weggehaald.

Ik zie het zo: Je bent niet ineens ziek.
Alles bestaat uit energie, uit trilling. In de spiegel zie je je fysieke lichaam als vaste vorm, maar het bestaat uit ontelbare trillingen van hele kleine deeltjes. Ook om je lichaam heen heb je energie, je aura. Als er een disbalans ontstaat, zal je energie heel subtiel iets veranderen. Word er te weinig of niets gedaan om de balans te herstellen, dan zal de disbalans zich steeds verder vast zetten in het lichaam. De trilling verandert, en steeds meer cellen gaan zich anders gedragen. Uiteindelijk zit de disbalans zo in je lijf, dat we het medisch kunnen vaststellen. Er volgt een diagnose en een behandeling. Maar jammer genoeg beperkt zich dat vaak alleen tot behandeling van het fysieke lichaam. De oorzaak verdwijnt daarmee vaak niet. En dat is zo zonde! Want daarmee blijft er voeding voor een nieuwe ziekte. Dweilen met de kraan open.

Wat als je het beiden gaat doen? Als je ziek bent je medisch te laten behandelen maar je óók verdiepen in de boodschap die je lichaam je geeft. Je lichaam is zo wonderlijk en wijs. Het is de kunst om hier naar te luisteren. Wat wil het je zeggen? Stress bijvoorbeeld is een enorme voedingsbron voor ziekte. Eerst krijg je subtiele signalen van je lichaam. Buikpijn, hoofdpijn, hartkloppingen, strakke spieren. Neem je deze signalen al serieus? Of blijf je het negeren met de kans dat je lichaam je minder subtiele signalen gaat geven?

Ik vind het super mooi wat we medisch gezien allemaal kunnen doen om ziekte te overwinnen. Maar wat ik tegelijkertijd voel, is dat het niet gaat om overwinnen van een ziekte maar om het omarmen ervan.

Ziekte is een uitnodiging om meer jezelf te worden.

Onderzoek wat jouw lichaam je te vertellen heeft. Dus bijvoorbeeld bij kanker: laat je medisch behandelen EN onderzoek wat je lichaam je te vertellen heeft. Waar ben je over je eigen grenzen gegaan? Waar mag je helen? Wat heb je van jezelf genegeerd? Wat is het waar jij naar verlangt? Maar ook bij bijvoorbeeld een keelontsteking. Wat wil het je zeggen? Welke emoties slik jij weg? Durf je te spreken vanuit je hart? Leer te luisteren naar de subtiele signalen van je lichaam als richtingaanwijzer van je ziel.

Drops of Heaven is geboren uit mijn verlangen iets moois in de wereld te zetten wat je op alle lagen voedt en heelt waardoor je je authentieke zelf kunt zijn:

♡ Fysiek: je lichaam
♡ Mentaal: je gedachten en overtuigingen
♡ Emotioneel: je gevoelens
♡ Energetisch: je energie
♡ Je Zelf: door vrij te komen van blokkades op fysiek, mentaal, emotioneel en energetisch niveau kan jouw unieke uiting van het universum, het Zelf, vrij stromen.

Door de kracht van etherische oliën, edelstenen en intentie te combineren zijn de Drops producten mooie hulpmiddelen om je dagelijks te verbinden met jezelf.

Door de veiligheid die je jezelf hiermee geeft, creëer je steeds meer rust en vertrouwen. Doordat je je dagelijks met je eigen kern verbindt, groeit de liefde voor jezelf. Je gaat steeds subtieler waarnemen en ervaren dat jijzelf de creator bent van jouw leven. Je ervaart dat je 1 bent met alles om je heen. Op deze manier leef je bewuster en maakt keuzes die bij jou passen.

Het heeft iets magisch om bewust kleine rituelen aan je leven toe te voegen. Iedere dag krijgt er een magisch tintje door.

Dagelijkse rituelen brengen: 
♡ bezieling & verbinding
♡ liefde voor jezelf & anderen
♡ een vreugdevol gevoel.

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.